Węgierska Warszawa

Rok 1939

przyjaźń ponad sojusze

1939_war
top_flags

Po I wojnie światowej Królestwo Węgier de facto, a po 1920 r. de iure poprzez traktat w Trianon straciło 71% swojego terytorium i 63% swoich obywateli. Celem polityki zagranicznej Węgier w okresie międzywojen-nym było odzyskanie części utraconych ziem. W związku z tym Węgry zbliżyły się do państw kwestionujących porządek powersalski (Włochy Mussoliniego, Niemcy weimarskie, a potem hitlerowskie). Mimo że odrodzona Polska była zainteresowana utrzymaniem systemu power-salskiego, a Węgrzy jego obaleniem, współpraca polsko-węgierska na tle ówczesnej Europy była znakomita.

W czerwcu 1939 r. po rozpadzie Czechosłowacji, armia węgierska zajęła tzw. Ruś Zakarpacką i odtworzyła polsko-węgierską granicę sprzed tysiąca lat. Fakt ten będzie miał ogromne znaczenie w czasie II wojny światowej. Przez tę granicę, na Węgry, do Armii Polskiej na Zachodzie przeprawi się około 150 tysięcy uchodźców wojskowych i cywilnych. Szlak tatrzański do Budapesztu będzie głównym tajnym szlakiem kurierskim Polskiego Państwa Podziemnego.

Tablica wdzięczności za okazaną Polakom przez Węgrów pomoc podczas ostatniej wojny znajduje się w kościele garnizonowym przy ul. Długiej w dzielnicy Śródmieście.