Węgierska Warszawa

Helena i Tibor Csorba

humaniści w służbie uchodźcom

csorba
top_flags

Niezwykłe węgierskie małżeństwo działające w czasie okupacji na rzecz polskich uchodźców. Odmienili losy polskiej młodzieży na Węgrzech. Z zamiłowania i wykształcenia humaniści, ona – socjolog medycyny, on – malarz, pisarz i tłumacz. Obydwojgu udało się przeżyć wojnę. Po 1945 r. Tibor Csorba był organizatorem Węgierskiego Instytutu Kultury w Krakowie. Pod jego redakcją powstał Wielki Słownik Polsko-Węgierski, nad którym pracowało grono językoznawców z polskiej i węgierskiej Akademii Nauk. Pierwsze wydanie ukazało się po ośmioletniej pracy zespołu w 1958 r. Wydanie drugie pochodzi z 1985 r.

Z Warszawą połączyło Tibora Csorbę malarstwo. To tutaj odrodziła się jego wielka pasja. Malował głównie pejzaże będące efektem jego podróży po Polsce. Nie zaprzestał też publikować artykułów na temat relacji polsko-węgierskich oraz recepcji obu literatur. Małżonkowie Csorba mieszkali w Warszawie przy ul. Mazowieckiej, a pracownia malarska Tibora mieściła się na Starym Mieście, przy ulicy Piwnej. Są pochowani na warszawskich Starych Powązkach.