Węgierska Warszawa

Pál Teleki

polityk niezłomny

teleki
top_flags

Minister ds. religii i edukacji publicznej oraz dwukrotny premier Węgier. Założyciel węgierskiego skautingu. Telekiemu, jako jednemu z nielicz-nych wówczas polityków zagranicznych, nieobce były sprawy polskie. Już podczas wojny polsko-bolszewickiej jego rząd dostarczał Polsce zaopatrzenie wojskowe, co przyczyniło się do zwycięstwa nad bolsze-wikami w wojnie 1920 r. Podczas II wojny światowej Pál Teleki ponownie dał wyraz swojej sympatii dla Polaków. Mimo ogromnego nacisku Niemiec hitlerowskich Węgry nie przepuściły przez swoje terytorium jednostek Wehrmachtu chcących zaatakować Polskę od południa we wrześniu 1939 r.

W obliczu klęski Polski, wobec przytłaczającej przewagi wojsk niemiec-kich, przypieczętowanej agresją sowiecką 17 września 1939 r., rząd Telekiego za wiedzą i pozwoleniem regenta Miklósa Horthyego otworzył granice dla uchodźców wojskowych i cywilnych z Polski.

Tym samym umożliwił dużej części wojskowym „ewakuację” na Zachód do tworzącej się tam ponownie armii polskiej, cywilom schronienie, a młodzieży polskiej naukę.

3 marca 1941 r. premier Węgier Pál Teleki popełnił samobójstwo, protestując przeciwko udziałowi armii węgierskiej u boku Niemców w agresji na Jugosławię. Za zasługi dla Polski Pál Teleki w roku 2001 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

W Warszawie imieniem Pála Telekiego nazwano jedną z ulic w dzielnicy Ursynów.